[Oğuz Atay] Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar insanın. Sussan; acıtır, konuşsan; kanatır.
Yazar: Akın Ayturan
Bilginin sorgulandıkça gerçeğe ulaşacağına ve paylaştıkça çoğalacağına inanan, ürettiklerini elinden geldiğince dağıtmayı, genelde konuşmaktan çok dinlemeyi seven, nadiren de olsa sessiz bir mekanda sadece 3 – 5 saat dinlenmekten haz alan, karşılıklı fikir alış verişi yapmaktan, insanların ürettikleri çalışmaların yorumlamalarını kendince yapmaktan ve hakkettikleri değeri vermeyi isteyen biriyim…
Küçük İskender / Bir sen bilmiyorsun
[Küçük İskender] Şimdi aynı bardaktan su içemiyoruz! Bunu ben biliyorum, Su biliyor, Bardak biliyor; Bir sen bilmiyorsun!
Cemal Süreya / Beni anlamak istiyorsan!
[Cemal Süreya] Gölgene bak, beni anlamak istiyorsan ; O kadar yakın, ama sana asla dokunamayan
Neyzen Tevfik / Ne ararsın Tanrı ile aramda
[Neyzen Tevfik] Ne ararsın Tanrı ile aramda Sen kimsin ki orucumu sorarsın? Hakikaten gözün yoksa haramda Başı açığa neden türban sorarsın? Rakı, şarap içiyorsam sana ne Yoksa sana bir zararı, içerim İkimiz de gelsek kıldan köprüye Ben dürüstsem sarhoşken de geçerim. Esir iken mümkün müdür ibadet Yatıp kalkıp Atatürk’e dua et… Senin gibi dürzülerin yüzünden…
Ahmet Hamdi Tanpınar / Bir Adın Kalmalı
[Ahmet Hamdi Tanpınar] Bir adın kalmalı geriye bütün kırılmış şeylerin nihayetinde aynaların ardında sır yalnızlığın peşinde kuvvet evet nihayet bir adın kalmalı geriye bir de o kahreden gurbet sen say ki ben hiç ağlamadım hiç ateşe tutmadım yüreğimi geceleri, koynuma almadım ihaneti ve say ki bütün şiirler gözlerini bütün şarkılar saçlarını söylemedi hele nihavent hele…
Bekir Sıtkı Erdoğan / Yollar kapanır
[Bekir Sıtkı Erdoğan] Sen karşıma, her özlediğim anda çıkarsın! İzmir´de çıkar; Kars´da çıkar, Van´da çıkarsın… Hiç böyle vefa görmedi alemde hakikat; Yollar kapanır, sen yine fincanda çıkarsın!
Sunay Akın / Yüreğim ıslaktır benim
[Sunay Akın] Kuytularda ağlamaktan Ve hafif uçuktur rengi Kurusun diye, kaç kez güneşe asımaktan…
Aziz Nesin / Bağışla
Ya zamanından çok erken gelirim Dünyaya geldiğim gibi Ya zamanından çok geç Seni bu yaşta sevdiğim gibi Mutluluğa hep geç kalırım Hep erken giderim mutsuzluğa Ya herşey bitmiştir çoktan Ya hiçbir şey başlamamış Öyle bir zamanına geldim ki yaşamın Ölüme erken sevgiye geç Yine gecikmişim bağışla sevgilim Sevgiye on kala ölüme beş